| Słowniczek spadochronowy |
 |
|
Terminologia spadochronowa 1. Personel lotniczy, osoby funkcyjne, elementy przepisów prawnych Uczeń-skoczek spadochronowy - osoba wykonującą skoki spadochronowe, do czasu uzyskania świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego, inna niż pasażer tandemu. Uczeń-skoczek wykonuje skoki pod nadzorem Instruktora.
PJIR - Parachute jumper instructor rating / uprawnienie instruktora spadochronowego GPJIR - Parachute jumper instructor rating without authorisation for on aircraft activity and to jump / uprawnienie specjalne instruktora spadochronowego bez prawa wykonywania czynności instruktora spadochronowego na pokładzie statku powietrznego i wykonywania skoków
Skoczek doświadczalny - skoczek spadochronowy zawodowy uprawniony do wykonywania skoków próbnych doświadczalnych oraz do wydawania opinii dotyczących etapu prób TJR - Test parachute jumper rating / uprawnienie skoczka spadochronowego doświadczalnego Mechanik spadochronowy (rigger)- osoba posiadająca uprawnienia wpisywane do świadectw mechanika poświadczenia obsługi statku powietrznego TM(P) - Totality of parachute (rating) / (uprawnienie) dotyczące spadochronu jako całości
Kierownik Skoków - kieruje przebiegiem skoków i zrzutów w przypadku wykonywania ich: 1) w trakcie pokazów lotniczych; 2) z więcej niż jednego statku powietrznego; 3) w więcej niż jednym najściu; 4) z wysokości powyżej 5.000 m n.p.m.; 5) w nocy; 6) na wodę; 7) w trakcie zawodów; 8) podczas lotów innych statków powietrznych - jeżeli w miejscu wykonywania skoków lub zrzutów nie są zapewnione służby informacji powietrznej lub kierownictwo lotów innych statków powietrznych; 9) w sytuacjach niewymienionych wyżej, jeżeli organizator uzna to za konieczne. Na kierownika skoków może być wyznaczony: Instruktor spadochronowy lub skoczek spadochronowy, który ukończył szkolenie w zakresie kierowania skokami. Wyrzucający - kieruje z pokładu statku powietrznego zrzutem, a także kieruje wyskokiem skoczków podczas następujących rodzajów skoków: 1) nocnych; 2) na wodę; 3) uczniów-skoczków; 4) w sytuacjach niewymienionych wyżej, jeżeli organizator uzna to za konieczne. Na wyrzucającego podczas może być wyznaczony: skoczek spadochronowy zawodowy lub skoczek spadochronowy, który ukończył odpowiednie, udokumentowane przeszkolenie. Organizator - osoba fizyczna, prawna, inna jednostka organizacyjna, a także grupa osób niebędąca jednostką organizacyjną, która podjęła działania mające na celu zorganizowanie wykonania skoków spadochronowych lub zrzutów
Świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego - dokument potwierdzający kwalifikacje skoczka spadochronowego uprawniający do wykonywania skoków spadochronowych bez nadzoru instruktora spadochronowego, wydany przez Prezesa Urzędu Prawo Lotnicze - Ustawa Prawo Lotnicze z dnia 3 lipca 2002 r. z późniejszą zmianą. Reguluje stosunki prawne z zakresu lotnictwa cywilnego. Rozporządzenia lotnicze - akty wykonawcze (Ministra Infrastruktury) do Ustawy Prawo Lotnicze Badania lotniczo-lekarskie - Sprawność psychiczną i fizyczną członka oraz kandydata na członka personelu lotniczego sprawdzana w trakcie badań lotniczo-lekarskich. Celem badań jest ustalenie braku lub istnienia przeciwwskazań do wykonywania czynności lotniczych, (potwierdzone orzeczeniem lekarskim). Ze względu na rodzaj wykonywanych czynności lotniczych wyróżnia się Klasy 1, 2 i 3. Badania okresowe w poszczególnych klasach zdrowia wykonuje się: w Klasie 3 oraz Klasie 2 przeprowadza się co: < 40 roku życia – co 60 miesięcy, pomiędzy 40-49 roku życia - co 24 miesiące, <= 50 roku życia - co 12 miesięcy, w Klasie 1: <40 roku życia - co 12 miesięcy, >= 40 roku życia – co 6 miesięcy, - chyba że orzeczenie lekarskie wskazuje krótszy termin. ULC – Urząd Lotnictwa Cywilnego. Państwowa jednostka budżetowa obsługująca Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego będącego organem centralnej administracji rządowej właściwym w sprawach lotnictwa cywilnego LKE – Lotnicza Komisja Egzaminacyjna. Organ ULC upoważniony do przeprowadzania egzaminów na uprawnienia lotnicze. PKBWL - Państwowa Komisja Badania Wypadków Lotniczych. Działająca przy ministrze infrastruktury niezależna, stała komisja, prowadząca badania wypadków i incydentów lotniczych. Działania komisji mają na celu ustalenie ich okoliczności i przyczyn oraz wydanie zaleceń i wniosków dla zapobieżenia podobnym wypadkom i incydentom w przyszłości. Komisja nie orzeka co do winy i odpowiedzialności. Sprzęt, osprzęt, wyposażenie skoczka Statek powietrzny - jest to urządzenie zdolne do unoszenia się w atmosferze na skutek oddziaływania powietrza innego niż oddziaływanie powietrza odbitego od podłoża,
1. Statek powietrzny cięższy od powietrza, który na skutek występowania siły aerodynamicznej na jego powierzchni, rozwijanej podczas swobodnego spadania, stabilizuje prędkość opadania własnego do wartości umożliwiającej bezpieczne lądowanie. 2. zestaw zawierający czaszę główną, czaszę zapasową, uprząż i pokrowiec, a także pojedyncze podzespoły lub zestawy zawierające czaszę główną, zapasową, ratowniczą lub czaszę innego przeznaczenia; Spadochrony można podzielić w sposób następujący: a) spadochrony osobowe główne - przewidziane jako zasadniczy środek spowalniania opadania osób, b) spadochrony towarowe - przeznaczone do spowalniania opadania rzeczy, c) spadochrony osobowe sportowe - przeznaczone do uprawiania sportu i rekreacji, d) spadochrony zapasowe - przeznaczone do spowalniania opadania osób i rzeczy w razie niezadziałania lub nieprawidłowego zadziałania spadochronu głównego, e) spadochrony ratownicze - przeznaczone do ratowania załogi i innych osób znajdujących się na pokładzie statku powietrznego; Spadochron innego przeznaczenia - spadochron nieprzeznaczony do wykonywania skoków; Budowa spadochronu: - zintegrowana uprząż z pokrowcem - czasza główna - czasza zapasowa - pilocik - osłona czaszy głównej (paczka z gumkami) - taśmy nośne (łączące czaszę główną z uprzężą) - taśma z zawleczką - łącząca pilocik z osłoną czaszy głównej, - linki nośne - sterówki (linki sterownicze) - slajder - uchwyt wyczepny (taśm łączących czaszę główną z uprzężą) - zamki wyczepne (mechanizm 3 kółkowy) - uchwyt wzywalający (otwarcie spadochronu zapasowego) - RSL (opcja) - Automat AAD Czasza główna: 1. wymagane przepisami prawa niezbędne wyposażenie skoczka 2. główna część zestawu spadochronowego, służy do spowolnienia procesu opadania. Nowoczesne czasze zbudowane są z górnej i dolnej powłoki, pośrodku znajdują się komory (najczęściej można spotkać czasze 9-cio komorowe oraz 7-mio komorowe), przegrody utrzymujące sztywność konstrukcji czaszy oraz wyrównujące ciśnienie wewnątrz konstrukcji; przednia krawędź natarcia zwiera wloty służące do napełnienia konstrukcji powietrzem, tylną krawędź spływu, stabilizatory Czasza zapasowa: 1. wymagane przepisami prawa niezbędne wyposażenie skoczka 2. konstrukcja analogiczna do czaszy głównej; używana w przypadku nieotwarcia lub problemów z otwarciem czaszy głównej. Zintegrowana uprząż z pokrowcem – integralna całość składająca się z: Pokrowca - służy do umieszczenia czaszy głównej, zapasowej, taśm, automatu AAD. Uprzęży - składa się z taśmy okalającej, piersiowej, i dwóch taśm udowych. Taśmy umożliwiają regulację dopasowując rozmiar do budowy ciała skoczka. Slajder – „kawałek materiału” umieszczony na linkach nośnych, znajdujących się pomiędzy czaszą a taśmami nośnymi. Służy do opóźnienia otwarcia czaszy oraz porządkuje podczas procesu otwarcia. Ma kształt prostokąta z okutymi na rogach metalowymi oczkami (4 pierścienie). Przez poszczególne oczka przechodzą zgrupowane linki spadochronu. Pilocik – spadochron wyciągający rozpoczynający proces otwarcia spadochronu głównego. Poprzez stawiany opór powietrza następuje wyciągnięcie zawleczki, otwarcie wyłogów pokrowca, wyciągniecie z pokrowca osłony czaszy głównej (paczki), wyplecenie linek (z gumek przyczepionych do paczki), wyciągnięcie złożonej czaszy z paczki. Taśma z zawleczką - łącznik pilocika z osłoną czaszy głównej (paczki). Na taśmie zamocowana jest łukowata metalowa zawleczka, służąca do zapięcia wyłogów pokrowca. Osłona czaszy głównej (paczka z gumkami) – służy do przechowania złożonej czaszy głównej (wewnątrz pokrowca), na zewnątrz osłony znajdują się gumki, w które zaplata się linki nośne. Podczas procesu otwarcia czaszy głównej porządkuje wyplatanie się linek nośnych. Taśmy nośne (łączące czaszę główną z uprzężą) – element łączący linki nośne (czaszy głównej) z uprzężą poprzez mechanizm trzykółkowy 3-ring. Linki nośne – łączą czaszę z taśmami nośnymi połączonymi z uprzężą. W zależności od zamocowania z czaszą pogrupowane w rząd linek A, B, C, D. Sterówki - linki sterownicze zamocowane do krawędzi spływu czaszy – umożliwiają sterowanie. Zakończone uchwytami sterowniczymi przyczepionymi do taśm nośnych Uchwyt wyczepny (taśm łączących czaszę główną z uprzężą) – znajduje się po prawej stronie uprzęży (z punktu widzenia skoczka), służy do „pozbycia się” (wypięcia) czaszy głównej. Jest to zazwyczaj poduszka przymocowana do uprzęży na rzepy, z dwiema stalówkami poruszającymi się wewnątrz bowdenu, blokująca najmniejsze kółko mechanizmu 3-kółkowego (wyczepienie taśm nośnych). Wyciągniecie uchwytu zwalnia (poprzez mechanizm trzykółkowy) czaszę główną. Zamki wyczepne (mechanizm 3-ring; trójpierścieniowe zamki wyczepne) – element bezpośrednio łączący taśmy nośne z uprzężą. Na poszczególne kółka działają różne siły. Uchwyt wzywalający – znajduje się po lewej stronie uprzęży (z punktu widzenia skoczka), służy do otwarcia czaszy zapasowej. Jest to uchwyt przymocowany do uprzęży na rzepy, połączony poprzez stalówkę z zawleczką czaszy zapasowej. Wyciągniecie uchwytu powoduje wyciągniecie zawleczki, otwarcie górnej części pokrowca i otwarcie spadochronu zapasowego. Loop – pętelka zamykająca wyłogi pokrowca (czaszy głównej/zapasowej); przewleczona zawleczką. Nóż – wymagane przepisami prawa niezbędne wyposażenie skoczka. W przypadku zaplątania się w linki (czasza własna lub innego skoczka – patrz sytuacje niebezpieczne), zablokowana sterówka – umożliwia odcięcie splątanych linek. Kask – służy do ochrony głowy skoczka. Kaski mogą być otwarte, pełne-zamykane (tzw. Fullface), z elementami dodatkowymi do zamontowania kamery, aparatu. Także może zawierać miejsce do umieszczenia wysokościomierza akustycznego. Wysokościomierz – wyposażenie skoczka spadochronowego umieszczony na nadgarstku. Przyrząd wskazujący wysokość dzięki pomiarowi ciśnienia powietrza i wyskalowany w metrach lub stopach. Wysokościomierz akustyczny – mechaniczną lub elektroniczny wysokościomierz informujący oraz ostrzegający skoczka o zadanej wysokości, umieszczony w kasku skoczka. Służy jako uzupełnienie wysokościomierza nadgarstkowego. Protrack – elektroniczny wysokościomierz akustyczny firmy Larsen & Brusgaard (Dania) 3 funkcyjny: - wysokościomierz akustyczny z ustawialnymi 3 sygnałami alarmowymi. - elektroniczna książka skoków - rejestrator parametrów skoku RSL Reserve Static Line - system otwierania spadochronu zapasowego. Do jednej taśmy nośnej podłączona tasiemka i metalowe kółeczko, przez które przewleczona jest linka otwierania zapasu, Gdy czasza główna odjeżdża kółeczko wyrywa linkę i otwiera zapas. Skyhook – opatentowany system RSL przez francuski Basik Air Concept. Do jednej taśmy nośnej podłączona tasiemka i metalowe kółeczko, przez które przewleczona jest linka otwierania zapasu, Gdy czasza główna odjeżdża kółeczko wyrywa linkę i otwiera zapas. LOR-2 - to podwójne tasiemki podłączone do taśm nośnych spadochronu głównego i dwóch zawleczek spadochronu zapasowego. W chwili wyczepienia czaszy głównej tasiemki wyciągają zawleczki i otwierają spadochron zapasowy. Książka skoków - skoczka spadochronowego jest dokumentem pomocniczym, ułatwiającym skoczkowi ewidencjonowanie ilości wykonanych skoków. Zawiera informacje dotyczące: nr skoku, datę, wysokości skoku, rodzaj skoku, czas opóźnienia, miejsce skoków, statek powietrzny z którego oddany był skok, wyników egzaminów teoretycznych KWT i Kontroli Techniki Skoku, dodatkowe uprawnienia, notatki. AAD (Automatic Activation Device) Automat spadochronowy - automatyczne urządzenie aktywujące spadochron. Urządzenia te mają za zadanie samoczynnie otworzyć spadochron zapasowy, jeśli skoczek nie otworzy na odpowiedniej wysokości spadochronu głównego. Urządzenie to otwiera spadochron zapasowy na zadanej wysokości, po przekroczeniu określonej prędkości opadania. W zależności od trybu (Tandem, Ekspert, Student) ustawiona jest inna wysokość działania Cypres (CYbernetic Parachute RElease System) - automat spadochronowy AAD produkowany przez niemiecką firmę Airtec - najstarszego i najbardziej doświadczonego producenta automatów. Zadaniem jest otwarcie czaszy zapasowej. Vigil - automat spadochronowy AAD belgijskiej firmy Advanced Aerospace Designs. Zadaniem jest otwarcie czaszy zapasowej Argus – automat spadochronowy AAD belgijskiej firmy Aviacom. Zadaniem jest otwarcie czaszy zapasowej MPAAD (MarS Parachute Automatic Activation Device) automat spadochronowy AAD czeskiej produkcji firmy MarS dla użytkowników czeskich pokrowców MarS. Zadaniem jest otwarcie czaszy zapasowej FXC Astra – automat spadochronowy AAD amerykańskiej (California) forumy FXC Corporation. Zadaniem jest otwarcie czaszy zapasowej KAP-3 - „historyczny” automat spadochronowy otwierający czaszę główną. Zawiera mechanizm zegarowo-aneroidowy (nie zawiera elektroniki). Zadaniem jest otwarcie czaszy głównej. Static line, Lina desantowa - to system automatycznego otwarcia czaszy głównej po opuszczeniu samolotu. Jest to lina desantowa z jednej strony podczepiona do statku powietrznego, z drugiej strony zakończona zawleczką wyzwalającą pilocik czaszy głównej lub zakończona zawleczką i osłoną czaszy (paczki). IAD (Instructor Assisted Deploy) – system otwarcia czaszy głównej analogiczny do liny desantowej z tą różnicą, że wyciągniecie pilocika otwierającej czaszę główną jest realizowane przez Instruktora z pokładu samolotu. Uczeń-skoczek oddziela się od samolotu a otwarcie inicjuje Instruktor.
Skoki w systemie AFF muszą być wykonywane co najmniej z 3000m (zwykle jest to 4000m). Podczas swobodnego spadania uczeń-skoczek jest pod ciągłą kontrolą Instruktora. W trakcie szkolenia uczeń-skoczek musi opanować umiejętności przewidziane do ukończenia kursu i dalszych samodzielnych skoków. Standardowo kurs AFF obejmuje 7 skoków.
Kurs AFF, to kurs, w którym kandydat na samodzielnego skoczka zabierany jest na głębszą wodę, w towarzystwie instruktorów posiadających uprawnienia AFF. W około 7 skoków uczy się podstaw swobodnego spadania i używania spadochronu. Szkolenie AFF jest jednorazowo droższe niż BASIC jednak jest to najbardziej efektywna i najkrótsza droga do osiągnięcia wymiernej samodzielności
KWT - Kontrola Wiadomości Teoretycznych – coroczne egzaminy z wiedzy teoretycznej, najczęściej połączone z Dniami Bezpieczeństwa (odświeżenie wiadomości przed sezonem). KTS – Kontrola Techniki Skoku – skok wykonany po dłuższej przerwie pod nadzorem Instruktora. Eksploatacja spadochronów - całość działań organizacyjnych i technicznych, których celem jest używanie spadochronów zgodnie z ich przeznaczeniem Lotnisko - lotnisko, lądowisko lub inne miejsce wpisane do rejestru lub ewidencji prowadzonych na podstawie przepisów ustawy; Skok nocny - skok spadochronowy wykonywany pomiędzy zachodem i wschodem słońca Skok ratowniczy (przymusowy) - skok spadochronowy w przypadku, gdy dalszy lot lub lądowanie na statku powietrznym zagraża życiu załogi lub osób znajdujących się na jego pokładzie Skok w teren przygodny - skok spadochronowy z planowanym lądowaniem w terenie przygodnym; Teren przygodny - miejsce poza lotniskiem lub lądowiskiem lub innym miejscem wpisanym do rejestru albo ewidencji prowadzonych na podstawie ustawy Prawo Lotnicze Dyscypliny sportu spadochronowego RW - (relative work) – spadochronowa akrobacja zespołowa wykonywana przez zespół skoczków podczas swobodnego spadania w pozycji płaskiej (przed otwarciem spadochronów). Skoczkowie manewrując własnymi ciałami (przód, tył, lewo, prawo, „góra”, dół) tworzą zaplanowane wcześniej figury. CRW (Canopy Relative Work) - spadochronowa konkurencja sportowa, łączenie się w zespoły, formacje na czaszach. Akrobacja zespołowa na otwartych spadochronach szybujących. Zadaniem zespołu jest zbudowanie prawidłowo jak największej liczby kolejnych figur i sekwencji (na otwartych czaszach spadochronów), połączonych odpowiednimi przejściami wybranych z puli figur i sekwencji nakazanych, w wyznaczonym czasie pracy. Freefly (FF lub vRW - Vertical Relative Work) – nowa odmiana spadochroniarstwa polegająca na swobodnym spadaniu w pozycjach wertykalnych (pionowych). Zamiast spadania brzuchem w dół (pozycja płaska) w FF spada się głową do dołu (head-down), nogami do dołu (head-up), w pozycji siedzącej (sit-fly), plecami do dołu „back fly”. Pozycja pionowa stawia mniejszy opór powietrza co powoduje, że prędkości przy skokach FF są znacznie większe od pozycji płaskiej. Wing Suit (Bird-Man) - to skok spadochronowy w kombinezonie-skrzydło. Konstrukcja kombinezonu umożliwia przemieszczanie się w pozycji poziomej umożliwiając szybowanie. Duża prędkość pozioma zmniejsza pionową prędkość opadania. Swooping (lot nurkowy, pikowanie, nalot)- efektowna metoda lądowania polegająca na napędzeniu spadochronu i wyprowadzeniu tuż nad ziemią. Uzyskana duża prędkość umożliwia pokonanie sporej odległości w poziomie (dotykając lądowiska). Widowiskowe, dynamiczne lądowanie – niestety dość trudne i niebezpieczne (wymaga dużych umiejętności). HALO (High Altitude-Low Opening), skoki z jak największej wysokości (np. 7000m) z otwarciem na niskiej wysokości (standardowo 1000m) HAHO (High Altitude-High Opening), opuszczenie statku powietrznego oraz otwarcie spadochronu na znacznej wysokości. Skoki HALO/HAHO wymagają użycia masek tlenowych Celność lądowania - najstarszą konkurencją spadochronowa. Polegająca na wylądowanie najbliżej środka celu o średnicy 3 cm. BASE - sport polegający na skakaniu ze spadochronem z obiektów stałych - nazwa pochodzi od angielskich słów: Building (budynek), Antenna (antena), Span (przęsło), Earth (ziemia) - jest to rodzaj sportu ekstremalnego, polegającego na wykonywaniu skoków spadochronowych z obiektów takich jak: wieżowce, mosty, maszty, klify, urwiska górskie, itp. Track - najbardziej efektywna pod względem przemieszczania się w poziomie sylwetka podczas rozejścia formacji (sylwetka podobna do "strzały")
Tandem to specjalny, dwuosobowy spadochron, na którym uczeń skacze wraz z instruktorem. Do takiego skoku nie potrzebny jest kurs, ani badania lekarskie. Dodatkowym atutem takiego skoku jest możliwość już od pierwszego skoku zasmakowania swobodnego spadania, gdyż taki skok wykonuje się z wysokości 4000m i przez prawie trzy kilometry spada z zamkniętym spadochronem na plecach. Całość najczęściej jest filmowana przez powietrznego kamerzystę, który przez cały skok spada obok i filmuje. Kolejność wyrzutu – ustalona kolejność opuszczania statku powietrznego uwzględniająca m.in. rodzaj skoku, wagę skoczka, wysokość otwarcia. Przy wyrzutach „pod wiatr” z jednego najścia skoczkowie powinni opuszczać pokład w kolejności: - formacje „płaskie”, - pojedynczy „płascy”, - formacje free, - pojedynczy free, - AFF, - Tandemy - Birdman - track Przy założeniu, że „płascy” oraz „free” otwierają na tej samej wysokości. W przypadku otwarć powyżej ustalonej standardowej wysokości skoczkowie opuszczają samolot po skoczkach otwierających niżej. Floater - skoczek spadochronowy (lub grupa), który skacząc w formacji oddziela się jako pierwszy od samolotu (tuż przed bazą), na „set”. Super floter - skoczek spadochronowy (lub grupa), który skacząc w formacji oddziela się przed Floaterem, na „ready” Baza - grupa skoczków spadochronowych pewniaków, którzy zawiążą sprawnie i na kierunku podstawę formacji, Kierunkowy – skoczek spadochronowy znajdujący się w bazie – utrzymujący bazę na ustalonym kierunku. Diver – skoczek spadochronowy (lub grupa), który skacząc w formacji oddziela się jako ostatnia, nurkując za bazą Redy-Set-Go – znaki słowne używane przez skoczków w celu zsynchronizowania wspólnego opuszczenia statku powietrznego; używany przy opuszczeniu samolotu przez formacje; Stop Before You Go – zasada stanowiąca jedną z najważniejszych jeśli chodzi o bezpieczeństwo uczestników skoku. Wokół stworzonej już formacji skoczek dochodząc wyznacza sobie krąg bezpieczeństwa (ok. 8-10 metrów), na którym zatrzymuje się aby dopasować prędkość spadania do spokojnego i delikatnego dokowania. Slot – wyznaczone miejsce względem formacji Budowanie rundy – manewrowanie spadochronem przed podejściem do lądowania w celu bezpiecznego wylądowania w założonym miejscu (obszarze) uwzględniając prędkość wiatru, prędkość spadochronu, umiejętności. Zakończenie ostatniego zakrętu i ustawienie się na prostej do celu (pod wiatr) ma się odbyć nie niżej niż 100 m. PLF (Parachute landing fall) – technika lądowania z kontrolowanym przewrotem. Drop Zone (Strefa zrzutu) – to wydzielony obszar terenu przeznaczony do całego zakresu przedsięwzięć związanych z organizowaniem i wykonywaniem na nim skoków spadochronowych. Stefa zrzutu składa się najczęściej z: miejsca do układania spadochronów; manifestu, czyli miejsce, gdzie kupuje się bilet do samolotu, planuje wyloty, dokonuje płatności; wypożyczalni umożliwiającej wypożyczenia kompletnego zestawu do wykonywania skoków (spadochron, kombinezon, kask, wysokościomierz, gogle, itp). Manifest – biuro strefy zrzutu. Miejsce planowania skoków, weryfikacji uprawnień, dokumentów, pobierania opłat USPA (United States Parachute Association) - największe stowarzyszenie zrzeszające spadochroniarzy z całego świata. Stowarzyszenie jest także narodową instytucją upoważnioną do regulacji przepisów wykonywania skoków, szkolenia i nadawania uprawnień w zakresie spadochroniarstwa na terenie USA Licencje USPA A, B, C, D – dokument informujący o poziomie umiejętności i osiągnięciach skoczka (ucznia-skoczka). USPA wydaje 4 typy licencji: A, B, C, D. Posiadanie licencji B lub wyższej upoważnia do wykonywania samodzielnych skoków (bez nadzoru instruktora). Licencja USPA jest honorowana na całym świecie – w Polsce wymaga dodatkowego uznania przez Prezesa ULC. Licencja USPA Coach - "trener" etap pośredni pomiędzy samodzielnym skoczkiem a instruktorem spadochronowym. Funkcja zaczerpnięta z sytemu szkolenia USPA. Licencja USPA AFF – uprawnienia instruktora spadochronowego do szkolenia metodą AFF. Licencja USPA Tandem - uprawnienia instruktora spadochronowego do skoków z pasażerami w Tandemie. Licencja USPA IAD - uprawnienia instruktora spadochronowego do szkolenia metodą IAD S&TA (Safety and Training Advisor) - Doradca ds. Szkoleń i Bezpieczeństwa - osoba weryfikująca i przedłużająca uprawnienia USPA Aeroklub – stowarzyszenie lotnictwa sportowo-turystycznego. Zajmuje się szkoleniem, treningiem i wyczynem we wszystkich dziedzinach lotnictwa sportowego: modelarstwie, szybownictwie, akrobacji lotniczej, sporcie samolotowym, lotniowym, paralotniowym, mikrolotowym, spadochronowym, balonowym, w działalności amatorów konstruktorów lotniczych. Aeroklub Polski – stowarzyszenie zrzeszające osoby uprawiające sporty i rekreację polegającą na różnych formach latania w powietrzu. FAI (Fédération Aéronautique Internationale) – Międzynarodowa Federacja Lotnicza zrzeszająca aerokluby narodowe, JAR (Joint Aviation Requirements) – europejskie przepisy lotnicze organizacji Joint Aviation Authorities. IMGW – Instytut Meterologii i Gospodarki Wodnej. Państwowa służba hydrologiczno-meteorologiczna, prowadzi m.im. osłonę meteorologiczną lotnictwa cywilnego. GAMET (General Aviation METeorological Information) - prognoza obszarowa dotycząca warunków meteorologicznych na małych wysokościach. http://awiacja.imgw.pl/
Autorem zestawienia jest nasz instruktor spadochronowy AFF, tandempilot Paweł Łęgowski "Pablo": Bibliografia: ABC skoczka spadochronowego, Ustawa Prawo Lotnicze, Rozporządzenia Ministra Infrastruktury do Prawo Lotnicze, SIM oraz IRM USPA Materiały Aeroklubowe, Skrypt spadochronowy Atmosfery Strony producentów osprzętu spadochroniarskiego, Wikipedia, Przemyślenia własne Wymiana doświadczeń z innymi skoczkami |