Witam Wszystkich Serdecznie, 

Mój pierwszy raz przeżyłam 30.08.2009r. (najwspanialszy dzień w życiu  ) 
Nigdy nie spodziewałabym się, że kiedykolwiek przeżyje coś takiego. Po tym dniu mam nie zapomniane wspomnienia, tym bardziej, że skakałam w doborowym towarzystwie ( Domiś, Burza  WSPANIAŁE OSOBY!!!!!!!! ). 
Muszę przyznać, że na terenie lotniska ponuje wspaniała atmosfera, a to wszystko dzięki osbom, które łączą swoją pasję z pracą. Jestem pełna podziwu dla Was wszystkich!!!! Nigdy wcześniej nie spotkałam się z tak życzliwymi i otwartymi ludźmi  Dlatego zamierzam pojawić się ponownie na terenie Atmosfery, ale dopiero w następnym sezonie, niestety dopiero... Napewno będzie kolejny skok w tandemie, a jak wszystko dobrze się potoczy zapiszę się również na AFF. Zaszczepiliście we mnie chęć skakania i bardzo Wam za to dziękuję 

IKS (jak powiedział, tak zrobił, a teraz jest już samodzielnym skoczkiem!)

Znajomi od dłuższego czasu namawiali mnie naskoki. Ich opowiadania nakręcały mnie coraz bardziej. Iks jednak jestzawsze zapracowany i nigdy nie ma czasu. Aż tu nagle pokazała się wizjaurlopu. Skakanie u znajomych jakoś tak mi nie pasiło bo wiecie... amoże coś odwalę ? albo kurcze mi się nie spodoba i co ? No to Atmosfera. Zarezerwowałem sobie termin po czym stawiłem siędzielnie.... dzielnie ?.... no może przesadziłem bo miałem pietra,zupełnie innego niż przed skokiem z bungee, ale miałem. Moja jakaś takanaturalność znikła. No ale nic. Pochodziłem sobie po strefie,popatrzyłem, należność w manifeście u Wiksy wpłaciłem pogadałem chwilęno i czekam. Ubrałem się jak ŚWIĘTY MIKOŁAJ bo mi powiedzieli, że nagórze bedzie zimno Na dokładkę kiepska pogoda, pochmurno. W końcu poznałem swojego tandempilota... Dynamita. Genialny gość o genialnej osobowości z takimpowerem że ho ho . Prawdziwy Dynamit. No i rewelacyjną Gagadkę, któranas filmowała i latała z "kowadełkiem" . Ekspresowy kursik i winda do nieba na 4000. Sam lot no problem, bo zsamolotami jestem oswojony. Ale w momencie jak sie światełkazapliły.... eeech... Cały strach znikł po wypadnięciu. Ten widok,prędkość, widok... WIDOK.... no to jest warte wszystkiego. Potem"dynamitowe" szybowanie.... i wpadłem. No spodobało mi się. Ale jak !do tej pory mnie trzyma. Pewne jest już to, że w nowym sezonie robię uWas AFF zwłaszcza, że ponoć Gagadka założyła się z Dynamitem o to czyprzyjdę na kurs Ja sporo zdjęć robię i zamierzam sobie zmajstrować takie ustrojstwo nagłowę i fotografować ile wlezie. Nie zamierzam zmieniać strefy. WAtmosferze naprawdę mi sie spodobało.
Jeszcze raz dziękuję teamowi Gagadka & Dynamit i całej reszcie ekipy.
Ja tu jeszcze wrócę

Ibisz - laureat Konkursu na najlepsze hasło reklamowe (i stąd jego ksywka):

Siemanko wszystkim!
No i przyszła na mnie pora, by opisać swoje odczucia z mojego1wszego razu...a więc: nigdy wcześniej nie spotkałem takiejkobiety,było z nią fantastycznie:)...ups, to nie to forum! 1wszy raz zeskoku miało być tak? hmm,to zmienia postać rzeczy :D
Zacznę od początku, bo będzie troszke sentymentalnie, heh.
<<Na początku był CHAOS>>
Wszystko zaczęło się od ostrego melanżu rok temu nad morzem wŁebie (czyli jak zwykle). Idąc na plaże z ekipą z zamiarem wykąpaniasię i otrzeźwienia przed wypadem na disco niezbyt trzeźwy kumpeldostrzegł w oddali skoki na bungee. Nie wiele się zastanawiająckrzyknął: "kto ma jaja żeby skoczyć, ja stawiam!!?" Nie zastanawiającsię (czyli jak zwykle) zgodziłem się.
No i od tego się zaczęło...tak mi sie spodobało, że powiedziałemsobie, że następnym skokiem będzie skok ze spadochronem, chociazwydawało mi się to wtedy bardzo odległe.
Przeszukałem wszystkie witryny internetowe związane z tematykaspadochroniarstwa i powiem szczerze, że na Atmosferze się zatrzymałem.Powiedziałem sobie wtedy:TO JEST TO, Tu chcę skoczyć! Na dodatek na www.tandemy.plzobaczyłem info o konkursie...no i tak dzieki mojej nudnej pracy,swojemu zmysłowi poetyckiemu i waszej dobroduszności,heh znalazłem się15 sierpnia na lotnisku w Przasnyszu, gdzie powitała mnie sympatycznaMadzia a niedługo później zjawiła sie we własnej osobie Ula :) Już niemogłem się doczekać, kiedy poznam swojego pilota i kamerzystę z którymirazem nie wierząc w to jeszcze, będę latał w powietrzu:) Bartek i Pablookazali się zajebistymi kolesiami, naładowania pozytywna energią. UBartka najbardziej rozbawiło mnie jego luzackie (ale pełneprofesjonalizmu) podejście do skoku. Ja tam trzęsę juz portkami a onspokojnie bez stresu z fajeczką w ustach,zmierzamy do samolotu hehe.Atmosferę macie tam rzeczywiście zajebistą, jak w jednej wielkiejrodzinie :D:D to mi się spodobało!
Ogromny stres złapał mnie juz po wejściu do samolotu, tym bardziej zejeszcze nigdy wcześniej nie leciałem samolotem. gdy ruszyliśmy non stoppowtarzałem sobie po cichu: CO JA TU KU..a ROBIE?!". Pewnie widać mojąprzestraszona mine na zdjeciach i fiilmiku, hehe.Jak znaleźliśmy siejuz na sporej wysokości, patrzą w okienko na malutkie kropeczki niczymnie przypomniające ludzi, bujając w dosłownym słowa znaczeniu wobłokach, słysząc dźwięk silników samolotu podziwiając zapierające dechw piersi widoki i .....śpiewając z całą ekipą "STO LAT"! ziomkowiobchodzacemu urodzinki(chyba) poczułem się ,hmmm jakby to określić:Jestem Tam, Gdzie Powinienem Być !! Nie za biurkiem, pod krawatemudając kogoś kim nie jestem, zawsze będąc BĄ TĄ...to nie dla mnie.Tutaj, teraz w samolocie jestem sobą, aż banan pojawia się na twarzykiedy o tym teraz piszę :)
NIe będe powielał moich przedmówców jakie to jest uczucie kiedypodchodzisz do progu i widzisz swojego kamerzyste czekającego już nahasło, kiedy pilot krzyczy: READY! SET! GO!! Gdy wychodzisz....BA!wylatujesz z progu z okrzykiem WOOOW!! To jest dla mnie po prostu niedo opisania...moment w którym w czasie spadania kamerzysta odlatujenagle to znak, że zaraz Bartek otworzy spadochron i poczuje hmmm.ulgę(??) że jednak sie otworzył, hehe. Chociaż za takie uczucie chybawarto ....;)
Powiem na zakonczenie, ze chyba nadszedł w zyciu czas na pewnezmiany. Jak mi niedawno Iwan napisał na goldenline.pl : "Mam nadzieję,że przyjdzie taki czas, że po prostu zrobisz na co będziesz miał ochotębez myślenia, czy to jest rozsądne czy nie." Święte Słowa :D:D
....ja po skoku powiedziałem (co dopiero zobaczyłem na filmiku): "Bóg popełnił jeden błąd przy tworzeniu człowieka...nie dał muskrzydeł"

Spełniłam swoje marzenie o skoku spadochronowym w tandemie.

Było to cudowne przeżycie, które wszczepiło we mnie chęć samodzielnego skakania. Teraz marzę o zrobieniu kursu AFF aby skakać i móc oglądać ten cudowny świat ponownie kiedy tylko zechcę. Wzięcie Udziału w konkursie o skok w tandemie organizowany przez ATMOSFERĘ sprawiło, że udało mi się spełnić swoje marzenie szybciej niż myślałam. Gdy „Iwan” zadzwonił do mnie z wiadomością, że wygrałam to „szalałam ze szczęścia”. Musiałam zakomunikować wszystkim tą super wiadomość. Mój wzrok wciąż był skierowany w niebo i już wtedy wciąż się uśmiechałam na samą myśl o tym.

Większość osób pisze, że od dawna marzyła o skoku. Ze mną było trochę inaczej. A wszystko zaczęło się niewinnie. Pewnego wieczora oglądałam program o skoczkach, którzy skaczą z jednego wieżowca (wyższego) na drugi (niższy) ze spadochronem na nartach. Co takiego?! Z wieżowca na wieżowiec?! I to w dodatku na nartach?! Extra – świat jest pełen wariatów. Nie wiem kiedy i jak zaczęłam szukać w necie informacji dotyczących skoków spadochronowych. Oglądałam filmiki. Pewnego dnia natknęłam się na film z tandemu(w końcu kiedyś musiało się to stać).

Nadszedł czas, żebym i ja opisała swój pierwszy skok. I drugi też :-D

Jak do tego doszło? Hmm, sama dokładnie nie wiem ;-) . Kilka lat temu rozmawiałam o skokach ze skaczącym kolegą, ale wtedy była to dla mnie abstrakcja, taka sama jak lot w kosmos. Z resztą strefy jeszcze wtedy w Przasnyszu nie było i nie mogłam podpatrzeć na żywca. Na początku tego roku leciał w TV film o skoczkach i wtedy zaświtała myśl: Też bym tak chciała. Ta myśl zaczęła być bardzo natrętna. Podobno jak się bardzo CZEGOŚ pragnie to cały wszechświat stwarza nam okazje, żeby TO zrealizowac. Coś w tym jest, bo wkrótce na ogólnie znanym portalu społecznościowym znalazłam kumpla ze szkoły (TangoGolf), a u niego w profilu sekcję spadochroniarską i dalej Tandemy. Pomęczyłam go trochę mailami i niecierpliwie oczekiwałam rozpoczęcia sezonu.

KONKURS RADIA ZET

Nadejszłaaaa wiekopomna chwila…. Opisać swój pierwszy raz … ;P

Nie będę ani trochę oryginalna w pierwszym zdaniu, gdyż jak rzesza innych ludzi, po prostu wiedziałam, że nadejdzie dzień, w którym stracę grunt pod nogami …. Zresztą coś tam we mnie tkwiło, jako u wnuczki pułkownika lotnictwa ;) Planowany skok miałam dwukrotnie przekładany, gdyż nieobliczalne są siły wyższe ;) Ale jak mówi stare przysłowie, do 3-ech razy sztuka… tak też było w moim przypadku …. Droga daleka…. Ale pogoda ..pięęęknaaa. Kierunek Warszawa… nocleg. I w niedzielę 27.07.2008 w doborowym towarzystwie dwójki wspaniałych ludzi … kierunek … Przasnysz.